Üyelik Girişi
Metodik Konular
Fıkhi Meseleler

İhtilafın Zemmi

Enes radiyallahu anh’den: “Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem ile birlikte savaşan bir adam vardı. Savaştan döndüğü za­man derhal mescide gider, orada namaz kılar ve namazını uzun tutardı. Hatta bu yönden Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem’in as­habı onu kendilerinden üstün görürlerdi. Bir gün adam, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem ashâbıyla birlikte otururken yanların­dan geçti. Ashâbdan biri şöyle dedi: ‘Ey Allah’ın Resulü, işte o adam!’ Bunun üzerine Peygamber sallallahu aley­hi ve sellem onu getirtti, ya da adam kendisi geldi. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem onu görünce, şöyle buyurdu: ‘Nefsim elinde olan Allah’a yemin ederim ki, bunun iki gözü arasında şeytan tarafından siyah bir le­ke vardır.’ Adam yanlarına meclise geldiği za­man, Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem ona: ‘Sen mecliste durduğun zaman, bu mec­liste benden iyisi yoktur dedin mi?’ diye sordu. Adam: ‘Evet’ dedi ve oradan ayrılarak mescide gitti ayakları ile bir çizgi çizip topuk­larını aynı hizaya getirip namaza durdu. Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem buyurdu:
‘İçinizde bu adamı hanginiz öldürecek?’ Ebû Bekr: ‘Ben’ dedi ve gitti. Geri dönünce Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem sordu:
‘Adamı öldürdün mü?’
‘Öldürmek için gittim, namaz kılarken gördüm, çekindim, geri döndüm’ dedi. Bunun üzerine:
‘Hanginiz kalkıp gidip, adamı öldü­recek?’ diye sorunca Ömer: ‘Ben’ dedi. He­men kılıcını alıp gitti, ancak geri dönüp geldi. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem:
‘Ada­mı öldürdün mü?’ diye sorunca,
‘Öldürmek için gittim, namaz kılarken görünce, çekin­dim ve geri geldim’ dedi. Peygamber sallalla­hu aleyhi ve sellem yine sordu:
‘Bu adamı gi­dip kim öldürecek?’ Ali radiyallahu anh:
‘Ben ey Allah’ın Resulü!’ dedi. Allah Resulü sallal­lahu aleyhi ve sellem de:
‘Onu ancak sen öl­dürebilirsin, tabi ona erişebilir sen’ dedi. Ali gitti; fakat adamı bulamadı, geri dönüp geldi.
Allah Resulü sallallahu aleyhi ve sellem sordu:
‘Adamı Öldürdün mü?’
‘Nereye kaybolduğunu bilemedim’ diye cevap verince, şöyle buyurdu:
‘İste ümmeti­min içinde ilk çıkan boynuz budur. Eğer onu öldürseydin, ümmetimde iki kişi bile ihtilâfa düşmezdi’.” Bu lafız Ebû Ya’lâ’nın (90, 3668, 4127, 4143) rivayetidir. (Ziyaul Makdisi el-Muhtare (2499) Darekutni (1776) Ebu Nuaym Hilye (3/52, 226) İbnu’l-Mukri Mu’cem (411) Bezzar (keşful estar 1851) İbn Asakir Tarihu Dımaşk (65/73) de rivayet etmişlerdir. el-Acurri Kitabu’ş-Şeria’da bazı rivayet yollarıyla birlikte metinlerini sıralamıştır. Ebu Said ve Ebu Bekra radıyllahu anhuma’nın rivayetlerinden şahitleri vardır. Ziyaul Makdisinin el-Muhtare’sini tahkik eden Şeyh Abdulmelik ed-Duheyş isnadının sahih olduğunu söylemiştir. Hafız Iraki İhya tahricinde (1/275) Ahmed, Bezzar ve Darekutni Enes ra.’den hasen isnadla rivayet ettiler demiştir.
Yorumlar - Yorum Yaz
قَلِيلاً مِّنْهُمْ
Aktif Ziyaretçi1
Bugün Toplam15
Toplam Ziyaret45591
Döviz Bilgileri
AlışSatış
Dolar3.82483.8401
Euro4.50974.5278
Hava Durumu
Anlık
Yarın
12° -3°
Saaat